|
|
Wstęp do terapii kontaktowych |
|
Terapia jest odpowiedzią na cierpienie i problematykę psychicznej sfery człowieka, ale nie tylko. Rozmaite terapie mogą stanowić zarówno podstawę leczenia pacjenta, jak i być jedynie terapią wspierająca. Za pomocą terapii potrafimy dziś osiągnąć nieosiągalne, gdyż centralą sterującą całym naszym organizmem jest nasz umysł i właśnie poprzez jego stymulację nauczyliśmy się oddziaływać na chorych i doprowadzać do wyleczenia bądź poprawienia stanu zdrowia. Prawie zawsze terapia kontaktowa jest również terapią ruchową i może stanowić bazę dla rehabilitacji ruchowej. W obydwu przypadkach najbardziej istotny jest fakt, iż pacjent pozostaje w interaktywnej relacji z terapeutą i nie może pozostać bierny. W przypadku terapii z pomocą zwierząt dochodzi ogromna atrakcyjność terapii, spotkanie z nowym doświadczeniem i dostarczenie nowych bodźców i wrażeń, co pobudza nie tylko umysł, ale całe ciało, i wywołuje dodatkowo bardzo silne emocje. | Dzięki terapii kontaktowej zyskujemy nieocenionego terapeutę, jakim jest zwierzę. Jest to terapeuta, który nie ocenia, nie krytykuje ale po prostu jest i pozostaje z pacjentem w neutralnej, w pewnym sensie, relacji. Dostarcza mu szeregu bodźców z zupełnie innej płaszczyzny. Uczy samodzielnego myślenia, i radzenia sobie w nowych sytuacjach. Pobudza chęć poznawania i buduje pewność w poruszaniu się w świecie. Prowadzone od lat 70. badania wykazują, że nawet krótkie spotkania ze zwierzętami mają pozytywny wpływ na psychikę osób biorących w nich udział. Poprawiają nastrój, urozmaicają życie, zmniejszają poczucie samotności. Wydarzenia towarzyszące odwiedzinom dają tematy do rozmów i dyskusji, co często pomaga nowym osobom nawiązać pierwsze znajomości. |  |
|
|
|
Jakie terapie mamy dziś dostępne |
HIPOTERAPIA | Jest to wieloprofilowa forma rehabilitacji pacjenta, w której bardzo szczególną role odgrywa terapeuta, czyli zwierze. |  |
Hipoterapia oznacza:
- poprawę a nawet kształtowanie prawidłowego wzorca ruchowego chodu,
- normalizację napięcia mięśniowego, przeciwdziałanie przykurczom mięśni i ograniczeniom ruchomości w stawach
- korygowanie wad postawy i przywrócenie symetrii postawy ciała
- zmniejszenie zaburzeń równowagi
- poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej
- wzrost wydolności fizycznej
- relaksację, wyciszenie i obniżenie pobudliwości nerwowej
A także dodatkowo:
- poprawę poczucia własnej wartości
- zwiększenie motywacji do pracy nad pokonywaniem swojej choroby i wynikających z niej ograniczeń, zwiększenie motywacji do wysiłku i systematyczności potrzebnych w rehabilitacji (szczególnie ważne u dzieci)
- kształtowanie poczucia sprawstwa (bycia sprawcą działań) oraz osiąganie coraz większej samodzielności
- przełamywanie lęku i oporów przed kontaktem z otoczeniem społecznym,
- zwiększenie motywacji do nawiązywania bliższego kontaktu i poprawy komunikacji ze światem, poprawa zachowań społecznych
- kształtowanie wrażliwości, odpowiedzialności, opiekuńczości i innych pożądanych zachowań społecznych.
DOGOTERAPIA Inaczej kynoterapia. W tym przypadku pies jest terapeutą. Jest to również istotna forma rehabilitacji, i na pewno wygodniejsza od końskiej. W końcu pies zajmuje mniej miejsca, a daje tyle samo radości. W dogoterapii istotne jest, aby dziecko czuło, że jest kochane- a któż to milej okaże od psa? Oczywiście nie o samą miłość chodzi. Terapia z pomocą psa – terapeuty ma na celu również pobudzenie ruchowe. Ileż samozadowolenia potrafi przynieść zwykłe rzucenie piłeczki psu, jak również późniejsze odebranie jej od wiernego towarzysza. Starsi, samotni ludzie też stosują dogoterapię – mając psy przy swoim boku, są weselsi i pełni chęci do życia. Do tego rodzaju rehabilitacji kwalifikują się ludzie z Zaburzeniami i niepełnosprawnościami psychicznymi i fizycznymi |
|
FELINOTERAPIA | Ciągle mało popularna w Polsce terapia z pomocą kota. W naszym kraju nie ma jeszcze nawet oficjalnej nazwy tej formy zooterapii. Na Zachodzie koty wykorzystywane są głównie w domach opieki i domach seniorów jako zwierzęta potrafiące szybko nawiązywać niepowtarzalne więzi z mieszkańcami tych placówek. Koty mają w sobie niezaprzeczalny magnetyzm. Jako przysłowiowi indywidualiści, mogą się wydawać nieodpowiednimi uczestnikami zooterapii. Nic bardziej mylnego. Może właśnie dzięki niej są wyzwaniem, któremu chce się sprostać. Serce rośnie gdy tylko kot zamruczy w reakcji na kontakt z nami. Oprócz korzyści psychologicznych felinoterapia ma też wpływ na nasze zdrowie fizyczne. Kontakt z kotem obniża ciśnienie, poziom trójglicerydów i cholestreolu we krwi, przez co zmniejsza ryzyko chorób serca i układu krążenia. | |
DELFINOTERAPIA Badania nad wykorzystywaniem delfinów do terapii dzieci cierpiących na choroby psychiczne i fizyczne, rozpoczęli w latach 70-tych amerykańscy naukowcy i neuropsychiatrzy z Uniwersytetu w Miami. Metoda ta polega na zabawach dzieci z delfinami, w czasie, których mali pacjenci wykonują określone ćwiczenia ruchowe. W czasie tych zabaw wiązki ultradźwięków emitowane przez delfiny przenikają przez ludzkie tkanki powodując drobne korzystne zmiany w zniszczonych komórkach. Delfiny ciekawi u człowieka wszystko, co odbiega od normy np. protezy czy też nowotwory i tam właśnie wysyłają swoje ultradźwięki regenerując zniszczone komórki. Podczas zabawy z delfinami zwiększa się też u człowieka wydzielanie endorfin, czyli naturalnych substancji produkowanych przez przysadkę mózgową. Endorfiny zmniejszają odczucie bólu, głodu, ułatwiając oddychanie, wpływają na termoregulację oraz wydzielanie się różnych hormonów. Efekt terapii okazał się rewelacyjny, udało się pomóc ponad 15 tys. dzieci, zwłaszcza cierpiącym na autyzm. Maluchy, które nie potrafiły wypowiedzieć ani jednego słowa teraz, rozmawiają czytają i reagują na otoczenie. Aby terapia odniosła sukces mały pacjent musi trafić do ośrodka w wieku 7 miesięcy-6 lat. Na świecie działają tylko trzy takie centra m.in. na Ukrainie i USA. Czas oczekiwania na przyjęcie do tych placówek wynosi ponad rok.
 |
|
|
|
|
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 Następna > Ostatnie >>
|
|
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL |
