Aktualnie ratujemy  

Zostań Wirtualnym Opiekunem !

Ratowanie konia z reguły kojarzone jest z jednorazowym wykupieniem i przetransportowaniem zwierzęcia do stajni fundacji. Tym czasem o ile koszt wykupu to kwota średnio 2000 - 3500 zł, o tyle koszt utrzymania konia przez 20 lat jego życia to już kwota prawie 100 tys zł. Dwa razy tyle może zaś kosztować utrzymanie konia chorego, np na RAO, gdzie miesięczny koszt leków dwukrotnie przewyższa koszt podstawowego utrzymania konia, a leki są niezbędne do życia i muszą być podawane przez cały okres jego trwania. Dlatego wykupienie konia to dopiero początek jego "ocalenia", zaś samo ratowanie kończy się dopiero w dniu rozstania z nami.

Wirtualny Opiekun, roztacza finansową opiekę nad wybranym koniem. Finansowanie obejmuje utrzymanie konia, podstawową opiekę kowalską i weterynaryjną. Koń pozostaje w stajniach fundacji lub we wskazanych pensjonacie, o ile jego stan zdrowia na to zezwala.

Miesięczny koszt utrzymania konia w fundacji to kwota średnio 400 zł. Kwota niższa dotyczy kucyka, zaś kwoty wyższe sięgają nawet 1500 zł w przypadku konieczności podawania leków i suplementacji. Można objąć konia adopcją całościową bądź częściową - wówczas na utrzymanie konia składa się kilka osób. Wysokość wsparcia wybranego konia zależy wyłącznie od Wirtualnego Opiekuna.

Konie kwalifikowane do adopcji wirtualnej są zazwyczaj niezdolne do pracy lub bardzo znarowione. Nie ma możliwości, aby fundacja przekazała je w adopcje realne, a tym samym nie mają szansy na nowy dom. Pozostają z nami do końca swoich dni, otoczone doskonałą opieką i troską.

Wsparcie w formie opieki wirtualnej umożliwia fundacji przyjmowanie kolejnych podopiecznych i zapewnienie im wspaniałej opieki na najwyższym poziomie, bez konieczności szukania oszczędności na innych podopiecznych.

Możecie Państwo zostać Wirtualnymi Opiekunami wybranego konia.

Jeśli chcesz i możesz zostać Wirtualnym Opiekunem - skontaktuj się z nami kontakt@centaurus.org.pl

Za każde wsparcie serdecznie dziękujemy !

Tosia  

Data dodania: 20.12.2011 r.

Tosia również jest już w naszym ośrodku. Klacz zaprzyjaźniła się z Trzecią i nie odstępuje jej na krok. Obie dziewczynki czują się dobrze i obie czekają na odwiedziny - koniecznie z jabłkami lub marchewką.

TAK BYŁO

Tosia zadziera wysoko głowę. Skórzany, gruby kantar zaciska się mocno na chrapach. Jest mglisto i wilgotno. Zbliża się grudniowy wieczór. W radiu na dworze pobrzmiewa wesołe 'Merry Christmas'. Sąsiad handlarza targa choinkę. Nastrój, atmosfera. Tosia uderza kopytem o beton. Zagłusza radio głośnym rżeniem. Dla Tosi to będą już ostatnie święta.

Starość wcale nie jest piękna i dumna. Starość boli, nie zostawia wyborów, jest bezsilna. Ujawnia niedołężność. Sprawia, że stajemy się zbędni. Dla świata jesteśmy kulą u nogi. I nie liczy się, że oddaliśmy komuś całe życie, nie ma znaczenia nasze poświęcenie, ani posłuszeństwo. Nic, co było, na tym etapie, nie ma już znaczenia.

Konie nie mają opłaconej emerytury, nie ma składek ani chorobowego. Ludzie latami opowiadają o swojej miłości i przywiązaniu, a potem nie wiadomo skąd, stajnie handlarzy pełne są wysłużonych, starych koni - które kiedyś były nam Przyjaciółmi.

Odeszły. Nie, nie ma emeryturę. To trafia się nielicznym. A adres jest tylko jeden. Odeszły anonimowo, po trapie ciężarówki, tak, aby człowiek mógł szybko zapomnieć, nie zaprzątać sobie głowy. Bo przecież utrzymanie darmozjada kosztuje, słowo "Przyjaciel", kiedy ten się zestarzeje, nie przechodzi już często przez gardło.

Tosia pracowała w rekreacji, a po poważnej kontuzji rodziła źrebaki. Nie ma ani dobrego papieru, ani lśniącej sierści. Kiedy los rozdawał dobre karty, pominął Tosię.

Możemy ocalić życie Tosi, zapewnić jej godne życie, emeryturę i opiekę weterynaryjną do końca jej dni, ale aby to zrobić musimy do końca grudnia zapłacić za Tosię 1900 zł.