Aktualnie ratujemy  

Odszedł Ptyś  

Pożegnania zawsze są trudne. Tym trudniej żegnać tych, których cierpienia byliśmy świadkami przez wiele dni, ale którzy zacięcie walczyli, by żyć i funkcjonować. Ptyś był jednym z tych koni, które budzą skrajne emocje. Przyjechał do nas latem, na zrolowanych kopytkach, ledwo kuśtykając, wychudzony, całe życie trzymany w komórce. Weterynarz ocenił jego wiek na ponad 25 lat.

Jednak tliło się w nim życie, mimo kalectwa, jakim los go potraktował. Starał się dotrzymywać kroku pozostałym kucykom emerytom, był przy apetycie, wobec ludzi był coraz bardziej ufny. Coraz częściej jednak zaczął dłużnej leżeć, tak upłynęła jesień. Zimą dostaliśmy wyniki badań - wątroba Ptysia praktycznie nie funkcjonuje, nie powinien żyć. Ptyś jednak, wbrew wszystkim wynikom, był z nami nadal.

Byliśmy pełni nadziei, że jednak ktoś trzyma nad tym maleństwem piecze, ze życie wreszcie się do niego uśmiechnęło..

Ale wyniki badań nie kłamią. Ptyś położył się na swojej słomie jak zawsze, wieczorem. Nigdy już się nie obudził. Był z nami jeszcze w wieczór Wigilijny. Opuścił nas chwile potem.

Mówi się, ze taka kolej rzeczy. Ale kiedy patrzymy na zdjęcia Ptysia, tak trudno się z ową koleją pogodzić...